donderdag, juni 13, 2024
Kind

FOMO


Fomo of te wel Fear of missing out (Angst om iets te missen) is het gevoel van vrees dat iemand niet op de hoogte is van informatie, gebeurtenissen, ervaringen of levensbeslissingen die iemands leven beter zouden kunnen maken. Of dat hij deze informatie, gebeurtenissen, ervaringen of levensbeslissingen misloopt.
FOMO wordt ook in verband gebracht met de angst voor spijt. Die kan leiden tot zorgen dat iemand een kans op sociale interactie, een nieuwe ervaring, een gedenkwaardige gebeurtenis of een winstgevende investering zou missen.
Het wordt gekenmerkt door een verlangen om voortdurend verbonden te blijven met wat anderen doen. En kan worden omschreven als de angst dat beslissen om niet deel te nemen de verkeerde keuze is.
Het kan het gevolg zijn van het niet op de hoogte zijn van een gesprek. Of het missen van een tv-programma, het niet bijwonen van een bruiloft of feest. Of het horen dat anderen een nieuw restaurant hebben ontdekt.
FOMO is de afgelopen jaren toegeschreven aan een aantal negatieve psychologische en gedragsmatige symptomen.

Komt steeds vaker voor

FOMO is de afgelopen tijd toegenomen als gevolg van technologische vooruitgang.
Sociale netwerksites bieden veel kansen voor FOMO. Hoewel het mogelijkheden biedt voor sociale betrokkenheid, biedt het ook zicht op een eindeloze stroom van activiteiten waarbij iemand niet betrokken is. Psychologische afhankelijkheid van sociale media kan leiden tot FOMO. Of zelfs pathologisch internetgebruik.
Het is ook aanwezig in videogames, beleggen en zakelijke marketing.
De toenemende populariteit van de uitdrukking heeft geleid tot verwante taalkundige en culturele varianten.
Het wordt geassocieerd met verergering van depressie en angst, en een verminderde kwaliteit van leven.

Kenmerken

FOMO kan zich bijvoorbeeld als volgt manifesteren:

  • Een missend gevoel bij het zien van een activiteit waar veel anderen wel bij zijn.
  • Bang dat de ervaringen van vrienden of andere mensen beter zullen zijn dan die van zichzelf.
  • Rusteloos en nerveus als hij of zij niet weet wat vrienden op dit moment doen.
  • Als iemand iets onderneemt, moet dit altijd online met anderen worden gedeeld, bijvoorbeeld op sociale mediaplatforms.
  • Zeer actief zijn op sociale netwerken, ook tijdens de maaltijd of in gezelschap.
  • Moeite om zich te concentreren tijdens het studeren of werken omdat men steeds de drang voelt om online te zijn en naar nieuwe berichten te kijken.
  • Steeds de behoefte voelen om de smartphone te gebruiken tijdens het autorijden.
  • Het gevoel om het maximale uit elke dag te halen.

In het onderwijs

Het heeft ook invloed op het onderwijs op verschillende manieren:

Afleiding: Leerlingen kunnen afgeleid raken door de angst om iets belangrijks te missen,.Zoals sociale evenementen of activiteiten buiten het onderwijs. Dit kan leiden tot verminderde concentratie en productiviteit in de klas of tijdens het studeren.

Prioritisering van sociale activiteiten: Sommige leerlingen kunnen ervoor kiezen om deel te nemen aan sociale activiteiten in plaats van hun studie te prioriteren vanwege FOMO. Dit kan resulteren in lagere academische prestaties.

Perfectionisme: Leerlingen die FOMO ervaren, kunnen proberen om aan alle sociale evenementen en academische verplichtingen deel te nemen, wat kan leiden tot overbelasting en burn-out.

Vergelijking met anderen: FOMO kan leerlingen aanzetten om zich voortdurend te vergelijken met hun medestudenten, wat hun zelfvertrouwen en welzijn kan beïnvloeden.

Angst om kansen te missen: Leerlingen kunnen zich onder druk voelen om aan zoveel mogelijk kansen deel te nemen, zoals stages of studiereizen  uit angst dat ze anders iets waardevols missen.

Het is belangrijk voor onderwijsinstellingen en docenten om zich bewust te zijn van de invloed van FOMO en strategieën te ontwikkelen om studenten te helpen omgaan met deze angst. Dit kan onder meer het aanbieden van evenwichtige ondersteuning voor zowel academische als sociale ontwikkeling omvatten. Evenals het aanmoedigen van zelfreflectie en het stellen van realistische doelen. Bovendien kunnen leerlingen worden aangemoedigd om bewust te kiezen welke activiteiten het meest relevant zijn voor hun persoonlijke doelen, in plaats van te proberen alles te doen.